เมืองหมู่ตันเจียง (牡丹江, Mudanjiang) เป็นเมืองศูนย์กลางขนาดใหญ่ทางตะวันออกเฉียงใต้สุดของมณฑลเฮยหลงเจียง ตั้งอยู่ไม่ไกลจากพรมแดนรัสเซีย และมีบทบาทสำคัญทั้งด้านคมนาคม เศรษฐกิจ และการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ เมืองนี้ผสานเสน่ห์ของภูมิประเทศภูเขาไฟ ป่าไม้เขตอบอุ่น และวัฒนธรรมชายแดนได้อย่างโดดเด่น
หมู่ตันเจียงอยู่ห่างจากเมือง Vladivostok เพียงประมาณ 240–250 กิโลเมตร และเป็นชุมทางคมนาคมสำคัญของจีนตะวันออกเฉียงเหนือ มีทั้งสนามบินนานาชาติและเครือข่ายรถไฟที่เชื่อมต่อไปยังรัสเซีย รวมถึงเส้นทางการค้าสำคัญสู่คาบสมุทรเกาหลี
หัวใจด้านการท่องเที่ยวของหมู่ตันเจียงคือ Jingpo Lake ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของตัวเมือง ทะเลสาบแห่งนี้เป็น ทะเลสาบที่เกิดจากลาวากั้นแม่น้ำ (lava-dammed lake) ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งของจีน และมักได้รับการยกย่องว่าเป็นทะเลสาบลาวาขนาดใหญ่และสมบูรณ์ที่สุดในประเทศ
ทะเลสาบจิงปัวเกิดจากการปะทุของภูเขาไฟหลายครั้งเมื่อราว 5,000–10,000 ปีก่อน ลาวาที่ไหลลงมาจากพื้นที่ภูเขาสูงได้อุดปิดทางน้ำของแม่น้ำ จนเกิดเป็นแอ่งน้ำขนาดใหญ่ ลักษณะของทะเลสาบยาวและแคบ มีเทือกเขาโอบล้อม และมีเกาะเล็กเกาะน้อยกระจายอยู่ทั่วผืนน้ำ
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่สำคัญ
ระดับความสูงเฉลี่ยจากระดับน้ำทะเล: ประมาณ 350 เมตร
ความลึก: ตอนเหนือมีความลึกมากกว่า 60 เมตร ขณะที่ตอนใต้ตื้นเพียง 1–2 เมตร
น้ำในทะเลสาบใสสะอาด มีคุณภาพดี และมีระบบนิเวศน้ำจืดที่อุดมสมบูรณ์
ในฤดูใบไม้ร่วง ป่าธรรมชาติรอบทะเลสาบจะเปลี่ยนสีเป็นเฉด เหลือง ส้ม แดง และน้ำตาล สะท้อนลงบนผิวน้ำที่นิ่งใสราวกระจก จนทะเลสาบจิงปัวได้รับสมญานามว่า “Mirror Lake” หรือ ทะเลสาบกระจกเงา และเป็นหนึ่งในจุดชมใบไม้เปลี่ยนสีที่สวยที่สุดของภาคตะวันออกเฉียงเหนือจีน
บริเวณตอนบนสุดของทะเลสาบจิงปัว เป็นที่ตั้งของ Diaoshuilou Waterfall หรือ น้ำตกเตี้ยวสุ่ยโหลว น้ำตกแห่งนี้เกิดจากการทับถมของลาวาที่ทำให้เกิดรอยหักเหลื่อมของชั้นหิน เมื่อ Mudan River ไหลผ่าน จึงตกลงจากหน้าผาสูงราว 20 เมตร สู่ทะเลสาบเบื้องล่าง
ในช่วงที่มีน้ำมาก น้ำตกจะมีความกว้างใหญ่ เสียงน้ำกระแทกดังกึกก้อง และเกิดละอองน้ำฟุ้งกระจายเป็นม่านหมอก โดยเฉพาะในช่วงเช้าและยามเย็น มักเกิด ปรากฏการณ์รุ้งกินน้ำ พาดผ่านหน้าผาน้ำตก เพิ่มความงดงามให้กับบรรยากาศอันเงียบสงบของอุทยาน
พื้นที่รอบทะเลสาบจิงปัวและหมู่ตันเจียงยังพบ อุโมงค์ลาวาใต้ดิน ซึ่งเกิดจากลาวาที่ไหลแล้วแข็งตัวเป็นเปลือก ขณะที่ลาวาด้านในยังคงไหลต่อไป เมื่อเวลาผ่านไปจึงเหลือเป็นโพรงหรือถ้ำลาวา โครงสร้างเหล่านี้มีคุณค่าทางธรณีวิทยาสูง และเป็นหลักฐานสำคัญของประวัติภูเขาไฟในภูมิภาคนี้
ในอดีต หมู่ตันเจียงเคยใช้ชื่อว่า Botankou ในช่วงที่ภูมิภาคนี้อยู่ภายใต้อิทธิพลของญี่ปุ่น ปัจจุบันเมืองได้พัฒนาเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมเบา การแปรรูปสินค้าเกษตร และโลจิสติกส์ที่สำคัญของเฮยหลงเจียงตอนใต้
ด้วยที่ตั้งเชิงยุทธศาสตร์ เมืองหมู่ตันเจียงจึงเป็น ประตูการค้าชายแดน เชื่อมจีนกับรัสเซีย และเป็นจุดผ่านสำคัญของเส้นทางคมนาคมไปยังเกาหลีเหนือและเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ
ปัจจุบัน หมู่ตันเจียงได้รับการพัฒนาให้เป็นเมืองท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติและเชิงธรณีวิทยา ควบคู่กับการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้และภูมิประเทศภูเขาไฟ เมืองนี้จึงไม่เพียงเป็นจุดหมายของผู้รักธรรมชาติและการถ่ายภาพ แต่ยังเป็น ศูนย์กลางยุทธศาสตร์ของจีนตะวันออกเฉียงเหนือ ที่เชื่อมโยงธรรมชาติ ประวัติศาสตร์ และเศรษฐกิจเข้าด้วยกันอย่างลงตัว
